Achtergronden over het Europees Parlement - Europese verkiezingen

Dit orgaan van de Europese Unie geeft een stem aan de volkeren van de 27 landen die aan de Unie deelnemen. Hierbij let het vooral op het belang van de Unie in zijn geheel. Het Parlement debatteert op basis van voorstellen van de Europese Commissie en kan daarbij wijzigingen voorstellen, waarna het Parlement en de Raad van de Europese Unie samen een beslissing nemen.

Een fractie is een politiek samenwerkingsverband tussen parlementsleden met dezelfde politieke overtuiging (christen-democratisch, liberaal, socialistisch, etc.). Vanuit deze overtuiging probeert een fractie invloed uit te oefenen op Europees beleid.

De nationale delegaties van partijen in het Europees Parlement sluiten zich in de regel aan bij samenwerkingsverbanden waarvan verwante partijen uit andere landen lid zijn. Deze internationale samenwerkingsverbanden vormen zo fracties (groepen) in het Europees Parlement. Zodoende zijn er Europese partijen ontstaan. In het Europees Parlement zitten ook enkele delegaties die onafhankelijk zijn en zich niet bij een groep hebben aangesloten.

In Nederland vonden in 1979, 1984, 1989, 1994, 1999, 2004 en 2009 verkiezingen plaats voor de Nederlandse vertegenwoordigers in het Europees Parlement. De opkomst daalde van 58,1 procent van de kiesgerechtigden in 1979 naar 36,7 procent in 2009 (een stijging ten opzichte van het  in 1999 bereikte dieptepunt van 30%). In alle 5 de zittingsperiodes waren CDA, PvdA en VVD vertegenwoordigd in het Europees Parlement.

De zeggenschap van het Europees Parlement (EP) verschilt per beleidsterrein. In de meeste gevallen heeft is het EP medewetgever, maar op een aantal beleidsterreinen zijn de bevoegdheden van het EP zeer beperkt. Initiatiefrecht heeft het EP niet. Het EP heeft wel controlebevoegdheid en kan de Europese Commissie als geheel (maar individuele commissarissen niet) wegsturen.